Wat een drukte! Wat een drukte!
Zo. Koekoek! Zijn we weer! Poehee! Wat een drukte de afgelopen tijd zeg! Zo langzaamaan begint alles een beetje een eigen ritme te vinden en begint er eindelijk een beetje stof neer te dwarrelen. De deur wordt hier nog platgelopen en het is nog een drukte vanjewelste in huis, maar wel gezellig!
Mams en paps rennen zich de benen onder de kont vandaan; beschuit met muisjes, koffie, thee, telefoontjes en dan tussendoor ook nog zo nu en dan een feestje. Zo was Lynn afgelopen donderdag jarig en mijn aller- aller- allerliefste peettante Wendy op dinsdag van diezelfde week. Helaas werd één van de feestjes wegens ziekte geannuleerd maar gelukkig hebben we zondag de rest in kunnen halen! Nogmaals gefeliciflapstaart dames! Ook van papa, die er helaas (ook wegens een buikgriepje) niet bij kon zijn.
Natuurlijk zijn er heel wat omes, tantes en ander gespuis op bezoek geweest om mijn broertje te komen bewonderen, en ik moet zeggen: meer! Laat maar komen! Ik boer er ook niet minder om zullen we maar zeggen. Hihi. Ik begin ondertussen aardig gehecht te raken aan die kleine rakker. Ik geef 'm graag een knuffeltje, kusje of gewoon een zachte aai over zijn bol en sta zelfs al zo nu en dan, uit eigen beweging, wat speelgoed af aan hem. Geen centje pijn!
Toch moet ik ook even een beetje mopperen. Hoewel het érg gezellig en leuk is allemaal, moet ik wel bekennen dat leuke uitjes en andere zaken buitenshuis er een klein beetje bij in schieten. Natuurlijk heeft dat te maken met het ijskoude weer (zelfs de eendjes houden het voor gezien...) en de drukte rondom Danu, maar papa en mama beloven beterschap. En, het moet gezegd, ik vermaak me zo ook wel hoor! Dat dan weer wel. Zo mocht ik pas nog, wéér, een weekendje doorbrengen in Linne dat we, als kers op de taart, hebben afgesloten met papa's tante Elles en ome Geert met mijn favo achternichtje en -neefje Nina en Bob. Het is altijd erg leuk om met hun te spelen. En toen we ook nog eens gingen 'italianen' met de hele 'gang', inclusief Danu, kon mijn weekend niet meer stuk! Ik zeg: snel nog eens over doen!
Mijn kamer (ik had bijna gezegd 'kamertje', maar dat zou onterecht zijn!) begint ook vorm te krijgen en dat is maar goed ook. Ik ben natuurlijk blij als ik er eindelijk kan gaan slapen en daarmee zijn papa en mama ook blij; dat betekent namelijk dat Danu dan ook weer mijn kamer kan betrekken. En dat betekent weer een gelukkige Danu en natuurlijk een gelukkige papa en mama omdat ze hem ook graag een eigen kamertje gunnen. Wat ze er niet bij zeggen, maar ik heb ze wel in de smiezen hoor, is dat ze natuurlijk ook blij zijn als ze hun eigen kamer weer voor zichzelf hebben... Ach. Nog een paar weekjes... Als het mee zit... Tot snel! Ik maak even plaats voor Danu; die wil ook nog wat schrijven.
Laters!
Door Luca Janssen op 4-2-2009 1:06
Andere berichten:
» Papa en mama hebben beetje pijn « Zo, is dat even stressen!Laatste nieuws
Papa en mama hebben beetje pijn
Ook op jouw site doet papa even een krabbeltje. » Lees verder...
Wat een drukte! Wat een drukte!
Het lijkt hier wel een gekkenhuis. Een gezellig gekkenhuis, dat dan weer wel. » Lees verder...
Zo, is dat even stressen!
Na de paniek van zaterdagochtend was het zaterdagavond raak. Mijn broertje Danu is geboren! » Lees verder...
Laatste reacties
Ich geluif det ich mit mien letste sjriefselke ein geveulig sjnaörke höb geraak, mer det... » Lees verder...
Hallo luca wat ben jij een grote jongen geworden.En wat een knappe broer heb je.Leuk dat wij je zo... » Lees verder...
Schiet niet echt op met die ouwelui van jullie,vriendje!! Waar blijven de laatste foto's en... » Lees verder...
Ha Lucaatje, We horen van oma Lin allerlei leuke dingen over jou en Danu, maar willen je ook wel... » Lees verder...
Hallo! Hier een hele late reactie... Waren ons aan het afvragen hoe het met jullie was dus tijd... » Lees verder...